In 1132, voltooit Guichard III de bouw van de kerk St. Nicolas de Beaujeu. De Paus Innocent II, die op dat moment in Frankrijk verbleef, wijdt de kerk in op 13 februari.
 
De jonge en roekeloze Humbert III, de zoon van Guichard die de Beaujolais bijna had verloren, stichtte twee nieuwe steden die voorbestemd waren voor een gouden toekomst: Belleville et Villefranche.
 
In 1260 completeert de zoon van de seigneur van de Beaujolais, Humbert V, de opperbevelhebber van Frankrijk, het Handvest van Villefranche en bevestigt deze onder ede. Vandaag de dag kunnen we deze nog raadplegen.
 
De seigneurs van de Beaujeu zijn belangrijke personages: ze zijn alleen leenplichtig aan de Koning wat betreft hun grond voor zover deze in het koninkrijk is gelegen en aan de Keizer voor hun bezit buiten de Saône.
 
In de 14e eeuw waren de ""Sires"" van de Beaujeu vaak belangrijke militairen, zoals bijvoorbeeld Edouard de 1e, kapitein van de Koning van Frankrijk, en zijn zoon Antoine de Beaujeu.
 
Tijdens de 100-jarige oorlog was de Beaujeu bezet door de Engelsen. De bevrijding zou drie dagen gaan duren. Antoine strijdt mee aan de zijde van de opperbevelhebber van Frankrijk, Du Guesclin
 
Zijn neef, Edouard II, volgt hem op in 1374 maar op 23 juni 1400 moet de seigneur zijn domein afstaan aan de Hertog van Bourbon.
 

In 1474 trouwt Pierre de Beaujeu, de Hertog van Bourbon, met Anne de France, de dochter van Koning Lodewijk XI en sindsdien mag ze zich Anne de Beaujeu noemen. Over zijn dochter zei haar vader dat zij het minst lichtzinnige meisje was in heel Frankrijk. Zij interesseert zich voor de baronie, doet een financiële gift aan het ziekenhuis van Villefranche en legt een waardige laatste hand aan de kerk Notre Dame des Marais en roept Villefranche uit tot administratieve hoofdstad van de Beaujolais. Deze stad die op dat moment een enorme bloei doormaakt, was vanwege zijn strategische ligging al de economische hoofdstad en is dit altijd gebleven.
 

Tot aan de dood van de laatste baron van de Beaujolais, Philippe d'Orléans (die op het schavot gestorven is), tonen de erfgenamen van de "Sires" nauwelijks interesse in het gebied. Dit neemt echter niet weg dat het gebied zich verder ontwikkelt. Het graafschap valt op dat moment onder de stad Lyon.
 
De revolutie maakte een einde aan het bijzondere karakter van de Beaujolais, tenminste op administratief gebied. Provincies werden afgeschaft en er kwamen departementen voor in de plaats.